بید، مجنون بود، تنها بود، و صبرش سرآمده بود. پاییز که رسید، یک به یک برگهایش را به خاک سپرد. + رفتم برای تسلی؛ به احترام، با پای برهنه.

وای! نمیدانی چهقدر زیبا و خفن بود! عالی بود! اینقدر دلربا و هیجانانگیز بود که نمیدانم چهطور میخواهم چهارتا کلمه کنار هم بگذارم و توصیفش کنم! اصلاً مگر میشود توصیفش کرد؟ باید خودت بودی و میدیدی. از بس پر شده بودم از شعف و شور، میخواستم شصتمتر بالا بپرم! میخواستم فریاد بزنم، داد بزنم و از

تو، نه پیش از صبح میآیی، و نه پس از آن. هر وقت تو طلوع کنی، صبح میشود. جمعه | 9 ربیعالاول 1438

آیا در دنیا کاری به اهمیت و بزرگی شادکردن قلب کوچک و پاک بچهها داریم؟ کاری آنقدر مهم که پیامبر خدا در کوچهها برایش وقت صرف کند، و آنقدر بزرگ که امیر مؤمنان به خاطرش بر زمین زانو بزند و ادای چارپایان را درآورد؟! خدایا، این توفیقهای بزرگ را از ما دریغ نکن!

سلام بر تو؛ فصلِ سپیدیِ بیآلایشِ برف، زلالِ هیجانزدهی باران، و عطر زندگیبخشِ نرگس...

ببار ای باران! - همینطور؛ تند و مهارگسیخته - ببار و خیسِ خیسِ خیسم کن؛ من چتری در دست نخواهم گرفت، وقتی کسی را ندارم که زیر چتر خودم بگیرم... ببار ای باران! من خیسِ خیسِ خیس میشوم، تا خوب بفهمی که تو و همهی چترهای دنیا فقط بهانهاید؛ بهانه. + البته باران خیلی عزیز استها، خیلی دوستش دارم! بگویم که یک ...

با خودم فکر میکنم چهقدر خوشبختیِ آن گلفروش آس و پاس سر چهارراه غبطهبرانگیز است، وقتی از صبح تا شب دستهایش پر است از دستههای نرگس. وقتی از صبح تا شب دست دور کمر نرگسها حلقه میکند، و هر وقت دلش بخواهد میتواند گلبرگی از آنها را ببوسد، یا جرعهای رایحهشان را ببوید، یا سیر به زرد و سپید ظریف و

یک | یک نفر دوچرخهاش را آورده بود و با چرخهای جلو و عقب تکچرخ میزد. یک حقله آدم دورش جمع شده بودند و تماشا میکردند. کمی آنطرفتر جوان دیگری حرکات متعدد جذابی با توپ انجام میداد. رو پایی و رو کلهای و پشتگردنی و اینچیزها. یک حقله آدم هم دور او را گرفته بودند. قبل از اینها هم یک نفر را دیدیم

آنقدر پول نداشتم که بتوانم خانهی بزرگی بخرم، ناچار شدم اکتفا کنم به یک اتاقِ یکدردو سانتیمتریِ دور از شهر. خیلی خیلی کوچک است، ولی خانهی خوبی است؛ چون هر وقت میخواهم بروم داخلش، مجبورم خودم را بیرون جا بگذارم.

دیشب که داشتم لباس عزا تنِ وبلاگم میکردم، حال آن موجِ «آبِ» زلالِ روی پیشانی وبلاگ، از همه گرفتهتر بود، سرش را بالا نمیآورد، آه میکشید، گریه میکرد، شرمنده بود...

یا گرفتار سرگرمیها، یا سرگرم گرفتاریها؛ چه سرگذشت اندوهباری!

دلم همهش میرود گوشهی اتاق، کز میکند و زانو بغل میگیرد. نمیدانم چرا! یعنی این دلشورهی مرموز از کجا آب میخورد؟! انگار دقیقهها اصرار دارند که بوی دلتنگی بدهند، و سکوت، که برای شکستهشدن جز به زوزهی باد از لای پنجرهی نیمهباز راضی نمیشود... و نسیمی که تا چندروز پیش ملایم بود، حالا طوری میوزد که انگار چیزی...

نکتهی اول؛ عیدی عیدی دادن، مثل هر هدیهدادن دیگری، کاری لذتبخش و دوست داشتنی است. اصلاً بخشش حسّ بینظیر خیلی خوبی دارد، که لابد شما هم تجربه کردهاید. کسانی که انتساب نسلی دارند به حضرت پیامبر گرامی اسلام، این خوشبختی را هم دارند که بزرگترین عید امت او، بهانهی خوبی پیش رویشان میگذارد تابه عموم اطرافیا...

نخستین اصلی که در هر پژوهش بنیادین باید دانست -حتی پیش از بداهت امتناع اجتماع نقیضین- این است که «فاقد شیء مُعطی شیء نمیشود». بله. بیمایه فطیر است آقا.

از دیرباز، ستارگان در زندگانی انسانها نقش بسیار مهمی را ایفا میکردهاند. نجوم از پدیدههای جالب و شگفتیبرانگیز برای همهی نسلهای بشر بوده و انسانهای فرهیخته و کنجکاو به تمام چیزهایی که به نجوم مربوط میشده هماره علاقه نشان دادهاند. همین امر موجب شد تا در سالیان دراز، کمکم علوم و اشیا و موضوعات مختلفی پی...

دختر جوان به حرفهای همسرش گوش نمیداد، و لابد همه به او حق میدادند؛ چون که همسرش در حق او به قدر کافی محبت نمیکرد. پسر جوان در حق همسرش به قدر کافی محبت نمیکرد، و لابد همه به او حق میدادند؛ چون که همسرش به حرفهای او گوش نمیداد. این دور باطل ادامه پیدا کرد؛ و پس از اندکی، خط قرمز بطلان کشید بر خوشبختی...

خبر را که تلفنی از محمد گرفتم، بلافاصله رفتم سراغ علیرضا. گوشهی حال نشسته بود. رو بهرویش نشستم. دستهای رنگپریدهاش را گرفتم و خواستم با این خبر خوب خوشحالش کنم. گفتم: «سلام آقا پسرم، یه خبر خوبِ خوب! اگه گفتی؟! اگه گفتی میخوایم کجا بریم؟» علیرضا لبخند زد و سر تکان داد که یعنی نمیداند. باز هم، مثل هر ...

پسرِ جوانِ بیست و چهار ساله به تازگی شده بود نخستین کارمند یک نهاد فرهنگی تازه تأسیس. چیزی نگذشت که دختر دانشجوی خوشذوق هم، به خاطر ویژگیهایی که داشت، به واسطهی یکی از اساتید انقلابیاش به آن مجموعه دعوت شد تا همکاری پارهوقت فرهنگی داشته باشد. کمی بعد، پسر جوان که حس میکرد ادامهی زندگیاش با آن دختر م...